shelovesreading.com

คอร์รี เทน บูม

“ชีวิตที่เต็มล้นด้วยความชื่นชมยินดี”

แปลและเรียบเรียงจาก http://community.michiana.org/baptist/fame.html

โดย...วชิราวรรณ

“‘ตามฉันมา’ เด็กสาวคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่บอกฉัน ฉันจึงเดินช้าๆ ผ่านประตูออกไปโดยไม่เหลียวหลังกลับไปมองสิ่งใดเลย ฉันได้ยินบานพับลั่นดังเอี๊ยดขณะประตูถูกปิดลง ฉันเป็นอิสระแล้ว และพระคำของพระเยซูที่ตรัสต่อคริสตจักรในฟีลาเดลเฟียก็หลั่งไหลเข้ามาในใจฉันว่า ‘นี่แน่ะ เราจัดวางประตูไว้ตรงหน้าพวกเจ้า ประตูนี้ไม่มีใครสามารถปิดได้...’ (วิวรณ์ 3:8)”

ในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1944 หลังจากถูกคุมขังอยู่ในค่ายกักกัน คอร์รี เทน บูม ก็ได้รับอิสรภาพ เธอได้สูญเสียบิดากับพี่สาวที่รักไปในความโหดร้ายแห่งค่ายมรณะของพวกนาซี คอร์รีลากสังขารที่ซูบซีดผอมเซียว สกปรก และอ่อนแอไปยังสถานีรถไฟ และขึ้นรถไฟเป็นเวลาสามวัน เพื่อเดินทางกลับไปบ้านที่ฮอลแลนด์

เธอพบในภายหลังว่า ในตอนปลายสัปดาห์ที่เธอถูกปล่อยตัวนั้นเอง ได้มีการออกคำสั่งให้สังหารผู้หญิงทุกคนที่มีอายุอยู่ในวัยเดียวกับเธอขึ้นไป พระเจ้าใช้ความผิดพลาดด้านเอกสารเป็นตัวเร่งให้เธอได้รับการปลดปล่อย

ครอบครัว เทน บูม เป็นคริสเตียนที่ศรัทธาในพระเจ้าอย่างแท้จริง พวกเขาได้จัดหาที่หลบภัยในบ้านของตนเองให้กับชาวยิวที่ถูกข่มเหงในช่วงระหว่างสงครมโลกครั้งที่สอง ตอนที่คอร์รีถูกจับนั้น เธออายุได้ห้าสิบเก้าปีแล้ว เธอถูกจับไปขังเดี่ยวในช่วงสามสัปดาห์แรก ความรู้สึกหดหู่ซึมเศร้าและการต่อสู้ที่จะคงไว้ซึ่งความหวังนั้นได้เผาผลาญเธอ “คนที่ถูกขังอยู่ในคุกเท่านั้นที่คำว่า ‘เสรีภาพ’ มีความหมายยิ่งใหญ่ต่อพวกเขา เมื่อคุณกำลังจะตาย นั่นคือเมื่อคุณยืนอยู่ตรงประตูสู่ชีวิตนิรันดร์นั้น คุณจะเห็นสิ่งต่างๆ ในมุมมองที่แตกต่างออกไปกว่าเมื่อคุณคิดว่าคุณอาจจะมีชีวิตยืนยาวต่อไป ฉันยืนอยู่ที่ประตูนั้นเป็นเวลาหลายเดือนแล้ว โดยอยู่ในค่ายหมายเลข 28...อยู่ภายใต้เงื้อมเงาของที่เผาศพ

“ทุกครั้งที่ฉันมองเห็นควันพลุ่งขึ้นมาจากกองควันไฟอันน่าขยะแขยงเหล่านั้น ฉันก็รู้ว่านั่นเป็นซากร่างที่เหลืออยู่ของหญิงที่น่าสงสารบางคนที่อยู่กับฉันใน Ravensbruck บ่อยครั้งที่ฉันเฝ้าถามตัวเองว่า “เมื่อไรจะถึงเวลาที่ฉันจะตายหรือจะถูกฆ่าตาย”

คอร์รีอธิษฐานว่า ถ้าพระเจ้าทรงอนุญาตให้เธอมีชีวิตอยู่ เธอจะออกไปบอกแก่ผู้คนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ในเรื่องความรักและการอภัยบาปของพระเยซูคริสต์ เธอยังสัญญาด้วยว่าเธอจะไปทุกหนแห่งที่พระองค์จะทรงนำไป เธอได้รับพระคัมภีร์ใหม่เล่มเล็กๆ เล่มหนึ่งอย่างอัศจรรย์จากเจ้าหน้าที่คนหนึ่งในค่ายกักกัน โดยลักลอบนำผ่านพวกการ์ดเข้ามา

“ในไม่ช้า เราก็จัดกลุ่มเรียนพระคัมภีร์อย่างลับๆ ซึ่งมีผู้เชื่อเติบโตมากขึ้นตลอดเวลา และค่ายหมายเลขที่ 28 ก็เป็นที่รู้จักกันไปทั่วทั้งค่ายกักกันว่าเป็น “สถานที่ของพวกบ้าคลั่งที่มีความหวัง’”

ไม่มีผู้ใดได้รับการยกเว้นจากการทดลองอย่างรุนแรงในชีวิต พวกเราทุกคนได้ประสบกับช่วงเวลาแห่งความลำบากและทุกข์ทรมาน แต่สำหรับคอร์รี ค่ายกักกันซึ่งเป็นสถานที่รุนแรงร้ายกาจที่สุด ได้กลายเป็นห้องเรียนที่เธอได้อาศัยอยู่และเรียนรู้ความสัตย์ซื่อของพระเจ้า ที่นั่นเองที่เธอได้เรียนรู้ว่าพระเจ้าทรงสัตย์ซื่อ ที่นั่นเองที่เธอได้เรียนรู้ที่จะซ่อนชีวิตเธอไว้ภายใต้ร่มเงาแห่งปีกขององค์พระเจ้า ในขณะที่พระองค์ก็ทรงฝึกสอนเธอสำหรับงานรับใช้ที่สูงส่งกว่านี้

คอร์รีเขียนว่า “โรงเรียนแห่งชีวิตได้เปิดสอนหลักสูตรที่ยาก แต่การอยู่ในชั้นเรียนที่ยากลำบากเท่านั้นที่ทำให้เราเรียนรู้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะเมื่อครูของคุณคือองค์พระเยซูคริสต์ บทเรียนที่ยากลำบากที่สุดสำหรับฉัน คือตอนอยู่ในห้องขังที่ล้อมรอบด้วยกำแพงสี่ด้าน ห้องขังในคุกที่ Scheveningen ยาวขนาดเดินได้หกก้าว และกว้างสองก้าวเดิน และมีประตูที่เปิดได้จากภายนอกเท่านั้น...หลังจากช่วงเวลาเหล่านั้นในที่คุมขังแล้ว โลกทั้งใบก็กลายมาเป็นห้องเรียนของฉัน”

พระเจ้าประทานพระสัญญาแก่เธอ โดยทรงบอกเธอว่าเธอจะนำข่าวประเสริฐออกไปบอกผู้คนมากมายเกินกว่าที่เธอจะคิดฝัน เป็นเวลาสี่ทศวรรษต่อมา หลังจากเธอถูกปล่อยตัวออกจากค่ายกักกันแล้ว คอร์รีก็เดินทางตลอดเวลา โดยไปพูดตามที่ต่างๆ มากกว่าหกสิบประเทศ คำพูดของเธอจับใจผู้ฟังอันเนื่องจากความเชื่อที่สร้างแรงบันดาลใจและความรักของเธอที่มีต่อพระเจ้า เธอเขียนหนังสือถึงเก้าเล่ม เล่มหนึ่งในนั้นคือ The Hiding Place (ที่หลบภัย) ซึ่งเป็นเรื่องราวการถูกจับกุมและช่วงเวลาที่ถูกคุมขังอยู่ในค่ายกักกัน เธอยังสร้างภาพยนตร์ถึงห้าเรื่อง

“พระเจ้าทรงมีแผนการณ์ต่อชีวิตของเรา ไม่ใช่ปัญหา ก่อนเบ็ตซี่พี่สาวฉันจะเสียชีวิตในค่ายกักกันใน Ravensbruck นั้น เธอพูดกับฉันว่า ‘คอร์รี ชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดของเธอนั้นเป็นการฝึกฝนเพื่องานที่เธอกำลังทำอยู่ในคุกนี่ และเพื่องานที่เธอจะทำต่อจากนี้ไป’

“ชีวิตของคริสเตียนคนหนึ่งเป็นการศึกษาและฝึกฝนสำหรับงานรับใช้ที่สูงส่งกว่า ไม่มีนักกีฬาคนไหนที่บ่นเมื่อต้องฝึกหนักหรอก เขาจะคิดถึงแต่กีฬา...คิดถึงแต่การแข่งขัน

“เมื่อมองย้อนไปข้างหลังในหลายๆ ปีที่ผ่านมาในชีวิตฉัน ฉันก็สามารถเห็นถึงการทำงานของแบบแผนอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นหนทางที่พระเจ้าทรงกระทำกับลูกๆ ของพระองค์ ตอนฉันอยู่ในค่ายกักกันในฮอลแลนด์ในระหว่างสงคามโลกครั้งที่สองนั้น ฉันก็มักจะอธิษฐานกับพระเจ้าบ่อยๆ ว่า ‘โอ้องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่าปล่อยให้พวกนาซีจับข้าพระองค์ไปขังที่ค่ายกักกันในเยอรมนีนะ’ แต่พระเจ้าทรงตอบว่า ‘ไม่’ อย่างไรก็ตาม ที่นั่นเองที่ฉันได้พบกับนักโทษหลายคนที่ไม่เคยได้ยินเรื่องของพระเยซูคริสต์เลย

“ถ้าพระเจ้าไม่ทรงใช้เบ็ตซี่พี่สาวฉันกับฉันให้ไปนำพวกเขามาหาพระเยซู พวกเขาก็คงจะไม่ได้ยินเกี่ยวกับพระองค์เลย หลายคนเสียชีวิต หรือไม่ก็ถูกฆ่าตาย แต่หลายคนที่ตายไป ก็ตายขณะเอ่ยพระนามของพระเยซู พวกเขาควรค่าอย่างยิ่งต่อความทุกข์ทั้งมวลที่เราประสบ ความเชื่อนั้นเหมือนกับเรดาร์ที่ทำให้เรามองเห็นได้ในความมืดมัวของเมฆหมอก นั่นคือในความเป็นจริงของสิ่งต่างๆ ในระยะไกลที่สายตามนุษย์ไม่อาจมองเห็นได้”

บางทีคุณอาจจะกำลังต่อสู้กับการทดลองที่รุนแรงและหนักหนาอยู่ในชีวิต ความกดดันที่ได้รับดูเหมือนไม่อาจทนทานได้ และก็ดูเหมือนจะไม่มีทางออกเลย คุณอาจจะถูกกักกันอยู่ในที่คุมขังทางอารมณ์ของคุณเอง แต่สำหรับ คอร์รี เทน บูม นั้น ที่ลี้ภัยแห่งเดียว...สถานที่แห่งความหวังเพียงแห่งเดียว คืออยู่ภายใต้ร่มเงาแห่งปีกของพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ความหวังของเราก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตคุณ...ไม่มีสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าพระเยซูคริสต์จะทรงจัดการได้