shelovesreading.com

เออร์วิง เบอร์ลิน

ผู้แต่งเพลง God Bless America

ตัดตอน, แปลและเรียบเรียงจาก http://en.wikipedia.org/wiki/Irving_Berlin
และ http://en.wikipedia.org/wiki/God_Bless_America

โดย วชิราวรรณ

(ดูภาพประกอบมากมายได้ใน Photo Gallery หัวข้อ “Irving Berlin” )

เออร์วิง เบอร์ลิน (Irving Berlin) เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 และเสียชีวิตในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ.1989 เขาเป็นนักแต่งเพลงและผู้ประพันธ์เนื้อร้องชาวอเมริกัน และเป็นนักเขียนเพลงชาวอเมริกันที่มีผลงานมากที่สุดในประวัติศาสตร์ เบอร์ลินเป็นเพียงหนึ่งในไม่กี่คนที่ประพันธ์ทั้งเนื้อร้องและทำนองในเพลงของเขา แม้ว่าเขาจะไม่เคยเรียนการอ่านโน้ตในระดับที่สูงกว่าขั้นพื้นฐานเลย แต่ด้วยการช่วยเหลือของผู้ช่วยหรือผู้แต่งร่วมหลายคนที่มิได้รับเกียรตินำชื่อลงตีพิมพ์ ได้แก่ คลิฟฟ์ เฮสส์, อาร์เทอร์ จอห์นสตัน และ เฮลมี เครซา ทำให้ตลอดชีวิตของเขา เบอร์ลินได้รับความร่วมมือหรือช่วยเหลือจากบุคคลเหล่านี้ อันทำให้เขาแต่งเพลงได้มากถึง 3,000 เพลงในเวลาต่อมา และในหลายๆ เพลง เช่น “God Bless America” “White Christmas” “Anything You Can Do” และ “There’s No Business Like Show Business” ได้ทิ้งรอยประทับที่มิอาจลบเลือนไว้ในดนตรีและวัฒนธรรมอเมริกัน นอกเหนือจากเพลงเดี่ยวแล้ว เขายังได้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์และเพลงประกอบการแสดงละครบรอดเวย์ไว้มากมาย

เบอร์ลินตอนเกิดมีชื่อว่า อิสราเอล ไอสิดอร์ แบไลน์ เขาเกิดในครอบครัวชาวยิวในเมืองโมกิเลฟ ซึ่งตอนนี้คือเบลารุส (ตามแหล่งข้อมูลอื่นๆ อาจจะเป็นเมืองทยูเมน ประเทศรัสเซีย) ครอบครัวเขาอพยพเข้ามาอยู่ในสหรัฐฯ ในปี 1893 บิดามารดาของเขาชื่อ โมเสส แบไลน์ และ ลีห์ (ลีนา) ยาร์ชิน โมเสสบิดาเขาเป็นผู้ร้องนำเพลงศาสนาสำหรับสรรเสริญพระเจ้า อีกทั้งทำงานเป็นผู้พิสูจน์และรับรองเนื้อที่รับประทานได้ตามกฎของยิว (kosher)

ภายหลังการเสียชีวิตของบิดาในปี 1896 เออร์วิงซึ่งขณะนั้นอายุได้เพียง 8 ขวบ ก็พบว่าตัวเองต้องทำงานหนักเพื่อเอาตัวรอด เขาทำงานตามท้องถนนหลายอย่าง รวมทั้งเป็นเด็กขายหนังสือพิมพ์ ความเป็นจริงทางเศรษฐกิจที่ยากลำบาก ซึ่งมีเพียงทางเลือกเดียวระหว่างถ้าไม่ทำงานก็อดตายนั้น ได้ส่งผลกระทบตลอดชีวิตของเบอร์ลินในด้านการใช้จ่ายเงิน ขณะทำงานเป็นพนักงานเดินโต๊ะและนักร้องอยู่ที่ภัตตาคารของเพลแฮมในไชน่าทาวน์ เบอร์ลินก็ได้รับการร้องขอจากเจ้าของให้เขียนเพลงให้กับร้าน ด้วยเหตุนี้เพลง “Marie From Sunny Italy” ก็ถือกำเนิดขึ้นโดย นิค นิโคลสัน ซึ่งเป็นนักเปียโนประจำร้านเป็นผู้ใส่ทำนอง และเพลงนี้ไม่ช้าก็ได้รับการตีพิมพ์ แม้ว่าเบอร์ลินจะได้ค่าจ้างเขียนเพียง 37 เซนต์ แต่เพลงนี้ก็ทำให้เขาได้มีอาชีพใหม่ และได้รับชื่อใหม่ ด้วยสาเหตุที่ชื่อ อิสราเอล แบไลน์ ถูกพิมพ์ผิดเป็น “ไอ. เบอร์ลิน” บนแผ่นโน้ตดนตรี โดยกล่าวกันว่าชื่อของเขาถูกเปลี่ยนเพราะความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองบนเกาะเอลลิส ตอนที่ครอบครัวเขาอพยพเข้ามาอยู่ในสหรัฐฯ และเจ้าหน้าที่ก็ปฏิเสธที่จะแก้ไข ดังนั้น เออร์วิง เบอร์ลิน จึงกลายเป็นชื่อของเขานับแต่นั้นมา

ในตอนแรกเบอร์ลินทำงานเป็นนักแต่งเนื้อเพลงเพียงอย่างเดียว และเริ่มพยายามจะแต่งทำนองก็ต่อเมื่อมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้นเกี่ยวกับเนื้อร้องของเพลง “Dorando” เพราะเขาพยายามจะขายเนื้อเพลงนี้ให้กับบางคนที่เขาคิดว่ามีทำนองที่เข้ากับเนื้อเพลงนี้แล้ว แม้ว่าในตอนนั้น เขาไม่สามารถเล่นเครื่องดนตรีใดๆ ได้เลย แต่เขาก็พยายามแต่งทำนองออกมาได้ด้วยความช่วยเหลือของนักเรียบเรียงคนหนึ่ง

เบอร์ลินเรียนเปียโนด้วยตนเอง และเป็นผู้หนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงว่าเป็นคนเข้มงวดต่อตัวเองให้กดคีย์สีดำบนแป้นเสียเป็นส่วนใหญ่ ต่อมาเขาได้ซื้อเปียโนชนิดพิเศษที่มีคันโยกอยู่ใต้คีย์บอร์ด ซึ่งทำให้เขาสามารถสับเปลี่ยนเสียงดนตรีของเขาได้อย่างอัตโนมัติ เขาอธิบายวิธีการเขียนเพลงของเขาว่า “พอผมมีไอเดียนะ ไม่ว่าจะเป็นชื่อหรือวลีหรือทำนอง ผมก็จะฮัมออกมาเป็นเพลงให้ได้ และพอผมเขียนเพลงนั้นและจำได้แล้ว ผมก็จะบอกให้นักเรียบเรียงจัดการต่อเลย”

เพลง “God Bless America” เป็นเพลงรักชาติของชาวอเมริกัน เขียนโดย เออร์วิง เบอร์ลิน ในปี 1918 และปรับปรุงใหม่ในปี 1938 เพลงนี้บางครั้งได้รับการพิจารณาว่าเป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศสหรัฐฯ อีกทั้งได้รับความนิยมเสมือนเป็นเพลงชาติ “สมัยใหม่” ทั้งนี้เพราะถ้อยคำและทำนองที่จดจำง่าย เพลงนี้แต่งขึ้นในรูปแบบของคำอธิษฐานขอพระเจ้าทรงอวยพรและประทานสันติสุขแก่ประเทศสหรัฐอเมริกา และต่อมาเบอร์ลินได้จัดตั้งกองทุน God Bless America เพื่ออุทิศค่าลิขสิทธิ์ให้แก่หน่วยงานลูกเสือและเนตรนารีแห่งอเมริกา

กรุณาคลิกดูเนื้อเพลงภาษาอังกฤษได้ที่ http://ingeb.org/songs/godbless.html

ถอดความเป็นภาษาไทยได้ว่า

“ขณะเมฆหมอกแห่งพายุก่อตัวแผ่ไกลข้ามมหาสมุทร
ให้เราปฏิญาณว่าจะสัตย์ซื่อต่อดินแดนอันเป็นเสรี
ให้เราทั้งผองกตัญญูต่อดินแดนซึ่งสวยงามยิ่งนี้
ขณะเรายกเสียงขึ้นในคำอธิษฐานที่เคร่งขรึมว่า

ขอพระเจ้าทรงอวยพรอเมริกา
อันเป็นดินแดนที่ฉันรัก
ขอประทับยืนเคียงข้างเธอ และนำพาเธอ
ผ่านพ้นค่ำคืนมืดมิดด้วยแสงจากเบื้องบน
(อวยพร) ตั้งแต่ภูเขามากมาย...จรดทุ่งหญ้ากว้างใหญ่
สู่มหาสมุทรซึ่งขาวบริสุทธิ์ด้วยฟองคลื่น
ขอพระเจ้าทรงอวยพรอเมริกา...บ้านเกิดอันเป็นที่รักของฉัน”

***************